लिपुलेक र चिनियाँ विस्तारवाद

R.R.Baral ऋषिराज बराल
साझा ब्याङ्क र भारतसित बढ्दो आर्थिक साझेदारीका कारण यस क्षेत्रमा चीनप्रति बढ्दैगएको आशङ्कालाई ‘लिपुलेक प्रकरण’ ले थप प्रस्ट्याएको छ । भारतका प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीको चीन भ्रमणका सन्दर्भमा भारत चीनबीच १५ मे २०१५ मा भएको ४१ बुँदे सहमतिको २८ बुँदासम्बन्धी सम्झौताले दुई छिमेकी मिलेपछि नेपालको भूभाग जतिबेर पनि आफ्नो बनाउन सकिन्छ भन्ने कुरालाई प्रमाणित गरेको छ । यस प्रकरणले ‘जसको लट्ठी उसैको भैँसी’ उखानलाई चरितार्थ गर्दै दुई मुलुकको दादागिरीलाई मात्र प्रतिबिम्बित गरेको छैन, नेपाल सरकारको निरीहपन एक अर्थमा आत्मसमर्पणवादी प्रवृत्तिलाई पनि सतहमा ल्याइदिएको छ ।

Appeal by Manipur Maoists

manipurfightersIt is an act of cowardice to separate the people of Chandel district aside from other places of Manipur because of the ongoing Indian Military Operation. Chadel district is a very important and remarkable place for Maoist Communist Party Manipur from where its first vice-Chairman, comrade Ngamlet Baite hailed since the first establishment and embodiment of the party. Still this district is a place where our party committee has been prevailing in a complete and solid organizational form. The Indian Army has been endlessly continuing to jeopardize and frighten the innocent people in the areas of the district after the attacked against Indian Army carried out by some ethnic militant group.

”बर्की नम्बर १३९९९” र क्रान्तिकारी आशावाद

Katha Cover smallडा. नन्दीश अधिकारी
ऋषिराज बराल । यो नाम नेपाली साहित्यको क्षेत्रमा अब चिनाइरहनुपर्ने नाम होइन । के कथा–उपन्यास (आख्यान), के समालोचना, के निबन्ध, के सौन्दर्य चिन्तन, के विचारपरक लेखन (चिन्तनपरक लेखन) जताततै उनको कलम चलेको छ । यतिमात्रै होइन उनका कथाहरू उच्चशिक्षाका कतिपय विश्वविद्यालयका कक्षाका पाठ्क्रममा पनि समाविष्ट छन् । भर्खरै बर्की नम्बर १३९९९ नामको उनको नयाँ कथासङ्ग्रह प्रकाशित भएको छ ।
बर्की नम्बर १३९९९ ऋषिराज बरालको आठौं कथासङ्ग्रह हो । यसमा जम्मा १३वटा कथाहरू समाविष्ट छन् । यी कथाहरू माओवादीले जनयुद्धलाई छोडेर शान्तिप्रक्रियामा आएपछिको समयमा देखिएको नेपाली समाजको प्रातिनिधिक यथार्थताको उद्घाटक बनेर प्रस्तुत भएका छन् । नेपाली समाजमा माओवादी सशस्त्र आन्दोलन वा जनयुद्धको विधिवत् विसर्जनपछि देखिएको एक प्रकारको पीडाजन्य स्थितिलाई यस सङ्ग्रहमा सङ्गृहित कथाहरूले पाठककसमक्ष उपस्थित गराएका छन् ।

अन्तर्राष्ट्रिय क्षेत्रमा बैद्य समूह एक्लियो

baidhya oddice( वैचारिक तथा साङ्गठनिक दृष्टिले विसर्जनको स्थितिमा पुगेको मोहन बैद्यले नेतृत्व गरेको नेकपा-माओवादी अब अन्तर्राष्ट्रिय क्षेत्रमा पनि एक्लिएको छ l पहिले रिममा रहेका माओवादी पार्टीहरू लगायत नयाँ माओवादी पार्टी निर्माण गरेर ‘माओवादी अन्तर्राष्ट्रिय केन्द्र’ निर्माण गर्न सक्रिय भएका पार्टीहरूले बैद्य समूहलाई क्रान्तिकारी पार्टी मानेका छैनन् l भारतीय माओवादीका बिरुद्ध सोनिया गान्धीलाई चिठी लेख्ने प्रचण्डलाई क्रान्तिकारी भन्दै मोहन बैद्यले संयुक्त हस्ताक्षर गरेपछि भारतीय माओवादी लगायत विश्वका मावोवादीहरू बैद्य समूहप्रति एकदमै आक्रोसित बनेका छन् l प्रचण्डका झैँ ‘मित्र राष्ट्रहरू” का राजदूतावाससित बाहेक अन्तर्राष्ट्रिय माओवादी आन्दोलनसित बैद्य समूहको सम्बन्ध करिकरिब समाप्त भएको छ l

विद्रोहका लागि आव्हान

Baral 3 - Copyऋषिराज बराल
‘मे दिवश’ का सन्दर्भमा ‘विसर्जनवादीहरूसित सम्बन्ध विच्छेदको घोषणा’ शीर्षकको वक्तव्यसहित मैले बैद्य समूहसित सम्बन्ध विच्छेद गरेको थिएँ । यसका सन्दर्भमा बैद्य समूहसित गाँसिएका झारपात पतिंगरहरूले भ्रम सिर्जना गर्न थालेका हुनाले थप प्रस्ट पार्नु आवश्यक ठानेको छु ।
मोहन बैद्य ‘किरण’ को नेतृत्वमा रहेको नेकपा- माओवादीको गत सातौं महाधिवेशेनदेखि नै खास गरेर कार्यदिशाका सम्बन्धमा मेरो फरक मत रहेको कुरा पार्टीमै दर्ज भएको कुरा थियो र विप्लवजीहरूले नयाँ पार्टी गठन गरेपछि भएको बानेश्वर भेलामा पनि यसलाई प्रस्ट पारिएको थियो । एकपछि अर्को गरेर पार्टी अकर्मण्यता फसेको र गद्दार घोषणा गरेको प्रचण्डहरूसित अनेक परिपंच मिलाएर एकता गर्ने करिवकरिब अन्तिम तयारी भएपछि आफूले असहमति जनाएको थिएँ । खासगरेर कार्यदिशा तथा ”पार्टी एकता” का सम्बन्धमा बहसछलफल गर्ने भन्दा हुकुमी डण्डा चलाउने प्रवृत्ति देखिएपछि केही साथीहरुसितको छलफलपछि मैले बैद्य समूह परित्याग गर्ने निर्णय गरेको थिएँ l गत बैशाख १४ गते पत्रकार सम्मेलन गरेर यसलाई सार्वजनिक गर्ने निर्णय गरी सबै तयारी गरेको भए पनि १२ गतेको महाविनाशकारी भूकम्पका कारण यस कार्यक्रमलाई स्थगित गर्नु आवश्यक ठानी मे दिवश पारेर वक्तव्य मात्र सार्वजनिक गरिएको थियो ।

Breaking the taboo of ‘non-violence’

maoist_pune_7591Ajith
In modern times, the violence of the underclass is always sought to be isolated by the rulers of every country by condemning its violation of the existing constitution. In India, a whole argument of some intrinsically non- violent tradition is added. Non-violence is wielded by the Indian ruling classes to isolate and crush militant agitations. It is posed as a dividing line between legitimate protest and illegal ones.

Being Maoist is not a crime

not terroristBeing Maoist is not a  crime. Rise, Resist and March ahead.

भूकम्पपीडा र सरकारी दिशाहीनता

imagesऋषिराज बराल
महाविनाशकारी भूकम्प गएको एक महिना हुनलागेको छ । काठमाडौँमा यसको क्षतिको मात्रा किन कम भयो, अथवा यसको चरित्र किन फरक रह्यो भन्ने चर्चापरिचर्चा चलिरहेकै छन् । तर सिङ्गो पहाडी भूभाग बारपाकदेखि ओखलढुङ्गासम्मको उत्तरी क्षेत्रलाई यसले जसरी क्षतविक्षत पारेको छ, यो विनाशकारी मात्र होइन, यसको चरित्र हेर्दा यो ‘ऐतिहासिक’ र शिक्षाप्रद दुवै छ । साथै अध्ययन–अनुसन्धान गर्नेहरूका लागि यसले महत्वपूर्ण सामग्री पनि दिएको छ ।

मोदी- फासिवाद विरुद्धको अभियानमा जुटौं

red_fist(This is the Nepalese translation of ‘Let us respond intensifying counter-information, exposure, international and internationalist solidarity’ by ICSPWI).

सूचनाप्रतिरोध, भण्डाफोर, अन्तर्राष्ट्रिय र अन्तर्राष्ट्रियतावादी ऐक्यबद्धतालाई तीव्र पारौँ !
भारतमा चलिरहेको जनयुद्धको समर्थनमा अन्तर्राष्ट्रिय कमिटी
मोदीद्वारा शासित भारतीय सत्ता भारतीय मालिकहरू र साम्राज्यवादको सेवा गर्दै जनदमन गर्न, माओवादी जनयुद्धलाई अगाडि बढ्न नदिन र माओवादीहरू, जसले यसको नेतृत्व गरिरहेका छन् उनीहरूमाथि आक्रमण गर्न दमनको हरेक क्षेत्रमा नयाँ चरणको योजनामा लागेको छ । घरेलु तथा विदेशी बहुराष्ट्रिय कम्पनीहरूलाई प्राकृतिक स्रोतसाधनको विक्रीको योजनालाई गति दिन भारतीय सत्ता उसका दमनका समग्र संयन्त्रहरू : स्थलसेना, वायुसेना, प्रहरी र अर्धसैनिक जत्थालाई नयाँ संरचनासहित प्रयोग गरिरहेको छ । उनीहरू “नक्सलवादी चुनौती” माथि मात्र आक्रमण गर्दैनन्, ती सबै आन्दोलनहरू, जसले उनीहरूका जनविरोधी नीतिहरू र “अप्रेसन ग्रीनहन्ट ’ को प्रतिरोध गर्छन्, ती सबैमाथि आक्रमण गर्छन् । तिनीहरू प्रजातन्त्रवादी बुद्धिजीवीहरू, मानवअधिकार कर्मीहरू र फरक विचार राख्नेहरू, जो कोही पनि जनताको आन्दोलन र माओवादीले नेतृत्व गरेको जनयुद्धको सेरोफेरोमा छ, सबैमाथि आक्रमण गर्छन् ।

Let us intensify the struggle

red_fist(This is the statement by International Committee to Support the People’s War in India)
Let us respond intensifying counter-information, exposure, international and internationalist solidarity

The Indian state, ruled by the Modi’s regime serving the Indian masters and imperialism, is developing a new stage of fierce repression on all fields with the aim to crush the people, stop the people’s war, attack the Maoists who lead it. In order to speed up the plans of selling off the natural resources to the domestic and foreign MNCs, the Indian regime is restructuring its entire repressive apparatus: army, air force, police, paramilitary gangs. They attack not only the “Naxalite threat”, but all the movements opposing their policies and resisting the ‘Operation Green Hunt’. They also attack the democratic intellectuals, human rights activists and any dissenting voice is heard, to wipe out anyone around the people’s movements and the people’s war led by the Maoists.